Zondag 9 mei: Chevrieres - Chantilly

Ik sta om 5u00 op en ja, buiten is het nog altijd aan het gieten. Ik zou een dagje kunnen blijven op het kasteel, maar dat kan ik me niet veroorloven. Ik heb alles zo goed voorbereid, maar met de weergoden eigenlijk te weinig rekening gehouden. Hopelijk is het toch iets minder als gisteren. Mijn kleren zijn nog nat. Gans mijn inboedel is doordrenkt.
Ik logeer in een groot kasteel met een enorm park, grote vijvers, omringd door bossen. Maar ik voel me als een clochard, onder een brug, eenzaam en rillend van de kilte. Ik was me en berg al het, nog natte, materiaal op in mijn rugzak. Om 7u30 ga ik beneden, de koffiegeur komt me halverwege de trap al tegen. Wat is het hier gezellig warm beneden. Ik ontbijt samen met mijn gastheren. Na het ontbijt kijken we eens of de te stappen weg naar St Denis niet korter is langs Chantilly, nu ik afgewijkt ben van mijn route, gisteren. We komen tot de conclusie, dat het 8 km scheelt. Dit is 1 uur en 20 minuten minder stappen op twee dagen. Ik moet zeker maandagavond in St Denis aankomen. Jean- Marie Colot en zijn echtgenote hebben, origineel zoals hij is (Jean- Marie is een collega), voor mij een hotelkamer geboekt, als persoonlijke sponsering. "Zo moet je niets zoeken" schreef hij mij, na je lange en vermoeiende tocht, en voor je de Lichtstad intrekt. Op zo'n momenten, als je, zowaar, gans alleen op de wereld rondloopt, besef je, dat je uw medemens nodig hebt. Bedankt, Jean Marie en vrouwke, dit is hartverwarmend, op zo een kille morgen.
	Monsieur Harle d'Hophove heeft een vriend in Chantilly, en zal hem in de loop van de morgen vragen of ik bij hem mag overnachten. Ik geef hem mijn gsm-nummer, vraag hoeveel de schuld is, maar hij bekijkt me met ogen,van ...als je dat nog een maal durft vragen onderga je het zelfde lot als die Beverrat. We maken nog enkele foto's. Mevrouw vereeuwigt mij op video "Pour mes petits-enfants", en ik neem afscheid van mensen uit een volledig andere wereld.
Om 9u00 verlaat ik het domein richting Verberie, het regent nog steeds, maar minder hard als gisteren. In Verberie is het gedurende een half uur stijgen geblazen tussen meidoorns, die met dit regenweer heerlijk geuren. Boven kom ik in het dorpje St Vaas-de-Longmont, waar ik de D932A neem, een asfaltweg met weinig verkeer. De regen stopt en ik kan eindelijk genieten van het landschap. De weg is kaarsrecht en om de tien meter staat er een stevige linde, links en rechts van de baan. Een torenvalk vliegt voor mij van boom naar boom, soms even uitwijkend naar de velden ernaast om een prooi op te sporen. Ik voel me weer herleven. In Vileneuve-sur-Verberie rust ik even uit op de stenen van een monument van '40-'45. Daarna loop ik verder tot Chamant, waar ik een blik cola koop bij de plaatselijke Boulanger, die juist ging sluiten, ik betaal 1 EUR en krijg er gratis een stuk flan bij. Ik eet de taart op al stappend en kom in Senlis aan om 13u30 en zet me af in het eerste cafe dat ik tegen kom.Ik drink twee pintjes, strek mijn benen,  bel eens naar Dany, die in Bras aan het wandelen is met de vrienden en geniet van de rustpauze, zonder eigenlijk na te denken. Om 15u30 vertrek ik naar Chantilly, de kasteelheer heeft me bericht dat ik verwacht wordt om 18u00, in rue de la Faisanderie. Zijn vriend, Monsieur Bienaimee is de eigenaar van "le Potager des Princes". Dat beloofd! Ik flaneer nog even rond, met een rugzak van om en bij de 20 kilo is dat niet gemakkelijk, in het volledig gerestaureerde centrum. Voor wie van oude gebouwen houdt die in een perfecte staat zijn, is dit een aanrader. Daarom zou ik graag een stempel bemachtigen, maar ik kan niemand vinden. Ik ga dan maar door richting naar Chantilly. Wanneer ik juist buiten het centrum aan een poort van een klooster, een oud nonnetje naar buiten zie staren, ga ik er naar toe en vraag of het mogelijk is een stempel, "cachet", "tampon" te krijgen. Ik leg haar uit waarom en ze vertrekt met mijn stempelboekje. Ik mag niet mee. Na 15 minuten is ze nog niet weer. "Ze moet er zeker éne maken..?",  "ze is bezig aan ne tampon uit te snijden in ne patat..?", "Tampon...wie weet met wat ze afkomt...?"  Eindelijk komt ze fier naar mij toe met het boekje en een stempel van de Srs St joseph de Cluny. Ik bedank haar en ze wenst me veel geluk. Nu loop ik verder de stad uit en loop gedurende 2uur op de D924. Een heel drukke steenweg, richting Chantilly. Er valt weer regen.
Om 18u00 kom ik in de rue de la Faisanterie en wordt er ontvangen door de heer en mevrouw Bienamie. Ik krijg een kamer met stortbad op het gelijkvloers. Ik neem een douche rust wat uit en om 20u komen ze me halen voor het avondmaal. Wat zijn die mensen bezorgd om mij. Ze bellen naar vrienden die ten zuiden van Parijs wonen om te zien of ik er dinsdag kan overnachten. Ze zullen me morgenvroeg iets laten weten. En nu vlug naar bed.
Ik heb vandaag gestapt voor alle moeders.