Ik
sta op om 5u30, kijk buiten en zie regen en wind. Felle regen, het
stroomt met bakken naar beneden. Ik moet er nochthans door. Ik maak me
klaar en probeer mijn rugzak zo aan te passen dat er zo weinig mogelijk
nat naar binnen kan lopen. Al de kleren die gisteren onder het
hondenweer geleden hebben, zijn droog. Ik heb 1 pluspunt deze morgen. Ik
weet dat het regent en ik kan er mij naar kleden.
Om 8u00 ontbijt ik en laat mijn stempel zetten door een van de broeders,
neem afscheid van iedereen en vertrek richting St Saveur. Maar één van
de broeders vraagt me of ik onderdak heb voor deze avond. Daar kan ik
niet op antwoorden. Hij vraagt me mijn kaart en zegt me dat zijn ouders
in Chevrieres wonen, ze hebben een kamer vrij. Chevrieres ligt op 15 km
ten Zuid-Westen van Compiegne. Dit dorpje ligt wel iets uit mijn route,
maar als ik al weet dat ik ergens terecht kan, dan sla ik dat niet af,
zeker met zo een rotweer.
Ik verlaat de Abdij d'Ourscamp om 9u00 en stap richting Compiegne. Het
regent pijpestelen en de wind is weer van de partij. In Ribecourt steek
ik de l'Oise over en loop voorbij Thourotte, Logueuil-Annel en Cairoix.
Ik heb geen besef van tijd, met die plentsende regen heb ik maar een
doel voor ogen, en dat is zo vlug mogelijk Compiegne bereiken.
Sorry voor de mensen van Natuurpunt en VZW De Mark, maar het enige die
ik zie zijn de twee toppen van botinnes die telkens te voorschijn komen
onder mijn waterdichte broek. En honderden wijngaardslakken die met dit
regenweer heel actief zijn. Actiever en mooier dan in groepjes van zes
of acht geserveerd op een speciaal bord overgoten met lookboter.
Ik kom in Compiegne aan rond 13u00. Ik heb er dus vier uur op gelopen en
dat in een "Ronde van Vlaanderen-weertje". Ik stap het eerste
de beste "Bar Restaurant" binnen en bestel me een pintje. Het
zijn Marokkaanse uitbaters, gespecialiseerd in couscous, maar zie op het
bordje voor mij, dat er ook friet is aan 2,5 EUR en 3 mergueses aan 1,5
EUR. Dan maar friet met mosterd en worst. Ondertussen trek ik alles, wat
nat is, uit en laat het drogen. Na mijn eten bestel ik nog een pintje en
vraag de rekening. Er staat maar 1 pint op ,"la deuzieme est pour
moi". Ik bedank de ober en vertrek rond 14u00.
Mijn kleren zijn nog doordrenkt en voelen koud aan, maar na enkele
minuten stappen voel ik er niets meer van. Ik verlaat Compiegne via een
industriezone en kom zo in Jaux, le Meux en Longueil-Ste Marie, waar ik
rechtsaf sla richting Chevrieres. Ik heb nog 3 lange kilometers te doen
en ze wegen zwaar. De regen wil maar niet ophouden. |
| Opeens
loopt de zoon naar het haardvuur, haalt een van de wapens van de muur en
rent naar buiten. Door het raam zie ik een enorme rat over het gazon
slenteren richting vijvers, ik hoor een knal, maar het was niet raak. De
vader verteld me dat het Beverratten zijn. Grote beesten, die denk ik in
Vlaanderen niet voorkomen. Na het dessert wens ik de adellijke familie
een goede nachtrust. Het ontbijt zal klaar staan om 7u30. Ik plof me af
op mijn bed en val in slaap met het getik van de regen op mijn
vensterraam.
Ik draag deze
tocht op aan alle watersporters en in het bijzonder aan de vissers van
HTB. De paadjes waren heel diep vandaag. |
