Ik krijg een stempel van de pastoor in de Collegiale Sainte-Woudru, de hoofdkerk van Mons.
Na de zondagmarkt bezocht te hebben neem ik afscheid van mijn twee Montois en vertrek ik richting Framerie.
De N544 die ik moet nemen is een drukke steenweg en stijgt onaangenaam.  In Framerie ben ik genoodzaakt de N543 te nemen tot in Blarenies.  Mijn linker knie laat me voelen dat de 42 km van gisteren in hem zitten.  Hij zegt me vandaag iets minder te stappen anders gaat hij naar de vakbond, dus zijn we beiden tot een akkoord gekomen tijdens een korte syndicale vergadering.  Tot Bavay en niet verder. 

In Blarenies neem ik in een frituur een pintstop.  De mensen bekijken me met argusogen en vragen mij waarom ik dit doe.  Als ik zeg dat ik het doe voor mij, maar ook voor de MS-liga, komen ze bij mij zitten en luisteren naar mijn uitleg van mijn nog af te leggen weg.  Als ik vertrek en de rekening vraag, zeggen ze in koor: "Rien de tout, nous payons", dat doet deugd.
Rond twee uur vertrek ik richting Bavay en loop over de Frans Belgische grens om 14u45, waar ik in het eerste dorpje, Malplaquet genaamd, het kerkje binnenstap om wat uit te rusten.  Ik weet niet wat ik had, maar mijn gemoed kwam vol.  Ik ben wenend buiten gegaan.  Het zullen mijn eerste stappen in La Douce France zijn zeker?
En nu op naar Bavay, nog 5 km denk ik.
Rond 16u15 krijg ik een telefoontje van Radio 2, ik word met Dany rechtsreeks geïnterviewd op het ogenblik dat ik een wegwijzer tegenkom, Bavay 2 km.  Ik ben moe en zet me twintig minuten later uitgeput af op de plaats van Bavay.  Daar verneem ik dat er geen slaapgelegenheid is.  In het plaatselijk toeristisch infobureau krijg ik de informatie dat er op 3km een hotelletje is, niet te duur, en 3km doe ik er nog graag bij.  Ondertussen krijg ik gezelschap van mensen uit Gozee, tegen Thuin, die me als ze vertrekken 10 EUR schenken ten voordele van de MS-Liga.  Ik heb hen beloofd hun naam te vermelden in mijn verslagen.  Het is de familie Rouby.
Het is 17u35 en ik vertrek naar mijn hotel in Houdain Lez Bavay.  Rond 18u00 ben ik er, amai, is dit een hotel?  De bazin is wel vriendelijk, de klanten iets minder.  Het enige wat er nog is, is opgewarmde spaghetti, maar als je uitgehongerd bent, eet je alles.  In feite is Hotel du Centre een aanrader voor wie naar Noord Frankrijk op vakantie komt.  Het is een min 4 sterren hotel, en als ik morgen vertrek krijgen ze nog een ster bij van mij.  Maar geen geklaag, ik heb onderdak gevonden.

Rond 20u30 verlaat ik het onaangename gezelschap en leg me op mijn bed en val in slaap, met het geween van uitgeputte kinderen wiens ouders zich liever bezatten dan te zorgen voor een degelijke opvoeding voor hun nakomelingen.

Vorige

Terug naar dagboek

Volgende