| Om 6u30 ontwaak ik met het gevoel dat mijn knie iets beter is maar als ik uit mijn bed kruip blijkt dat dit in het geheel niet het geval is : ik kan hem amper plooien en er staat een bult op, de dikte van een duivenei. Mijn anti-ontstekings- middel heeft zijn werk nog niet gedaan. |  |
|||
| Ik moet vandaag 33 kilometer stappen en hoop dat ik San Vicente de la Barquera zondre kleerscheuren zal bereiken. Ik kies daarom voor de gewone bestrating en laat voorlopig de gele Sint-Jacobspijlen links liggen. Mijn wandelschoenen steek ik in mijn rugzak want ik denk dat ook die afgesleten zolen niet ten goede komen aan mijn knie. | ||||
 |
Ik ga deze tocht dus doen op mijn sandalen. Om 7u30 vertrek ik uit het pittoreske stadje, richting Comillas. Ik loop door een bergachtig gebied waar ik soms dicht bij de kust en soms ver van de kust ben tussen grote bergweiden. | |||
| Na elke klim moet ik me neerzetten, doe ik mijn rugzak en genietend van het mooie uitzicht laat ik telkens mijn pijne knie rusten. Ik loop door de dorpjes Caborredonto, Tonanes, Cobreces, Sierra. Na 17 kilometer zwoegen kom ik in Comillas aan. |  |
|||
 |
Daar vraag ik in een bar of ik kan ijs krijgen. Gedurende 1,5 uur leg ik mijn knie “on the rocks”. De pijn verzacht en mede met een frisse pint rust ik uit. Om 14u neem ik afscheid van het stadje dat bekend is door zijn paleis van Sobrellano. |  |
||
 |
Ik loop nu verder richting San Vicente en voel aan het stijgen en dalen dat de Picos in de buurt liggen. Even daal ik af tot op het zeeniveau waar ik gedurende een half uur door een soort van moeras trek. De bomen in dit moeras zijn allen dood waarschijnlijk door het zoute water. | |||
| Na de vlakke moerastocht klim ik gedurende 6 km en loop ik door het park Natural de Oyambre. Op de top van de berg heb ik een prachtig zicht op de stad met zijn kasteel en zijn middeleeuwse gebouwen. Ik daal naar beneden en kom rond 15u30 via een lange middeleeuwsogende brug met 32 bogen, ze wordt aanschouwd als de langste brug van het verleden te zijn. |  |
|||
| Ik zoek een kamer in het centrum van de stad, eet mijn laattijdig middagmaal en ga vlug op mijn bed liggen, hopende dat ik morgen met een gezonde knie opsta. | ||||
|
Deze tocht draag ik op aan alle pelgrims. |
||||