Na
bijna 90 dagen stappen van Galmaarden naar Santiago-Finisterre, heb ik
het moeilijk me te concentreren om mijn laatste verslag te schrijven. Ik
heb maar 1 doel en dat is mijn familie zo vlug mogelijk te zien. We
verlaten dan ook heel vroeg de refugio en de nog slapende pelgrims.
Het
is 5u00, en met mijn zaklamp baan ik mij een weg door de beboste bergen.
Roos loopt dicht naast mij in de schijn van mijn halogeenlampje, die het
pad enkele meters voor ons uit verlicht . Af en toe moeten we even
stoppen om de gele pijl te zoeken die ons door de duisternis naar ons
einddoel loodst. Wij lopen gedurende 2 uur door het donkere woud.
Om acht
uur komen we voorbij een dorpje waar we in de bar een ontbijt nemen. We
trekken onze warme kleren uit. De kilte van de nacht heeft plaats
gemaakt voor de warme zonstralen. Na ons ontbijt zetten we onze tocht
verder. Niets of niemand kan ons nog tegenhouden.
We willen zo snel
mogelijk Finisterre bereiken en beslissen om onafgebroken te stappen. Na
3uur stappen in een broeierige hitte nemen we even pauze om ons te
verfrissen. Na tien minuten rusten stappen we terug op de Camino. In de
verte zien we Finisterre liggen en dit geeft ons nog een opstoot van
adrenaline.
Om 16u00 komen we zwetend in Finisterre aan. Op het moment
dat ik wil bellen naar mijn familie, zie ik Maarten uit een bar komen.
Het einddoel is bereikt! De verwelkoming was zeer hartelijk. Samen met
de familie hebben Roos en ik afscheid genomen van onze pelgrimskledij
door middel van een vuurtje, zoals de traditie het ons voorschrijft, als
weder herboren terugkeren in de maatschappij.
Samen hebben we van dit
ogenblik heel intens genoten. Ik sluit nu mijn reisverhaal. Na bijna 90
dagen stappen blik ik terug op hetgeen ooit mijn levensdroom is geweest.
Te voet naar Santiago de Compostela! Het is mij gelukt.
Ik ben iedereen
die zowel van dicht als van ver erbij betrokken waren enorm dankbaar. We
verblijven nog een paar dagen in Santiago. We willen Mieke, Rita, Johan
en Roland nog verwelkomen, die komen hier ook deze week aan. Zaterdag
zijn we thuis.
En dat gaan we vieren ! Om 19 u is er een dankmis en
nadien is er een gezellige bijeenkomst in het Baljuwhuis. Graag nodig ik
jullie uit. Deze laatste dagtocht dragen we speciaal op aan al onze
lezers van mijn website.