 |
Mijn
pijnstiller die ik gisteren nam heeft blijkbaar zijn werk gedaan of is
het de wijn die ik met mijn avondmaal dronk? Dit is natuurlijk het grote
probleem als je een taal niet machtig bent, ik vraag een glas en krijg
een fles. Ik word in elk geval pas wakker om 7u30. |
 |
| Mijn
knie is iets beter, de pijn is draaglijk. Ik maak me klaar en na mijn
ontbijt vertrek ik richting Santona. Ik volg de dijk die na 4 kilometer
stappen eindigt op een klein schiereiland waar ik de overzetboot neem en
na 5 minuten varen zet ik om 10u30 voet aan wal in Santona. |
 |
 |
Ik
spaar hiermee 12 kilometers uit en ben op 32 kilometer van Santander. Ik
zet mijn tocht verder door de moerassen van Ancillio met visrijke kreken
en uitgestrekte rietvelden een broedgebied voor veel waad- en
watervogels; ik neem er zelfs een twintigtal lepelaars waar. |
| De
weg is vlak tot in het dorpje Argonos, waar ik om 11u30 doorstap en een
lichtgolvend pad neem door weilanden met hier en daar een klein dorpje
met enkele tientallen huizen en een kerkje meestal in gotische stijl. Om
12u30 stop ik aan een bar en zet me op het terras in de zon, bestel me
een biertje en vraag aan de ober om ijsblokjes voor mijn knie die terug
begint te protesteren. |
 |
| Ik
ben op 15 kilometer van Santander en in normale omstandigheden zou ik er
geen probleem mee hebben door te stappen tot de havenstad. Ik zou zelfs
een 2de dag inwinnen op mijn schema, maar ik beslis dit niet te doen.
Eigenlijk beslist mijn knie dit, ik heb hier niets in de pap te brokken.
Na mijn pint met 2 energierepen en deugddoend ijs op mijn knie dat
ondertussen gesmolten is, vertrek ik met de bedoeling te stoppen als ik
slaapgelegenheid vind. |
 |
Ik
loop verder richting Somo, om 15u kom ik aan het dorpje Arnuero waar ik
tevergeefs zoek naar slaapgelegenheid maar niets vind. Ik loop 3
kilometer verder tot Ajo waar ik een kamer op de kop kan tikken boven
een restaurant. Mijn knie doet hevig pijn, gedurende gans de namiddag
rust ik met ijsblokjes op mijn knie. |
|
Na
mijn eten kom ik de kamer niet meer uit, hopende dat het morgen zal
beter zijn. Ik krijg een telefoontje van mijn huisdokter en goede vriend
Herman Cosyns, die bezorgt naar mijn knie vraagt en me enkele goede tips
geeft om dit ongemak te verhelpen. Van het landschap heb ik vandaag
eigenlijk niet veel kunnen genieten, mijn gedachten waren meer bij mijn
zere knie.
Deze
tocht draag ik op aan mijn twee goede vriendjes Charlotte en Laure en
wens hierbij Charlotte een gelukkige verjaardag, ik heb hun mooie
tekeningen nog altijd bij mij. |
|
|
|
|
|