Zondag 23 mei : St. Maure de la Touraine - Dangé St. Romain

Ik ben wakker om 5u30 maar heb tijd zat. Het ontbijt is pas om 8u00. Ik neem een douche en bekijk mijn kaart en ik kan, na 23 kilometer in Dange St Romain zijn, maar dat is langs de drukke N10.  Ik opteer toch voor het 29 kilometer lange GR pad. Rond 7u45 kom ik beneden en kan direct ontbijten.
Na het ontbijt betaal ik de rekening en vertrek richting Nouatre. De N10 verlaat ik na ongeveer 1 kilometer en stap door velden en bossen richting Nouatre. In het eerste bos dat ik doorloop hoor ik een geluid dat me niet onbekend staat, het lijkt op de roep van de Groene Specht, maar is toch nog iets anders, plots zie ik een zwarte vogel gevolgd door een soortgenoot over de bomen fladderen, ik zie en hoor voor de eerste maal in mijn leven twee zwarte spechten, de grootste spechtensoort van Europa.
	Mijn geluk kan niet meer op. Ik volg verder het GR-pad en kom om 10u00 aan in Nouatre. De bossen krijgen een ander karakter, de plantengroei is al, denk ik, Zuiderser. Kleine eiken, acacia’s, dennen. De ondergrond is dor met kleine jeneverbesachtige plantjes. Nouatre is een mooi dorpje met een kerkje dat aan de oevers van de Vienne ligt.
Hier rust ik, beschut tegen de harde Noorderwind, tegen de gevel van de kerk even uit. Ik heb een prachtig zicht op de snelstromende Vienne. Aan de overkant zie ik regelmatig vogels in en uit de oever vliegen, het lijken zwaluwen maar met mijn verrekijker stel ik vast dat er een kolonie bijeneters in en uit de verschillende gaten van de steile rivierbedding vliegen.
Nu kan mijn dag zeker niet meer stuk ! Eerst de zwarte specht en nu de mooi gekleurde bijeneters. Het lijken wel reuze kolibries. Door de felle wind ben ik verplicht dit mooie oord te verlaten, na een restje croissant van deze morgen en een flinke slok water, vertrek ik Zuidwaarts richting Ports, door een dicht struikgewas naast de Vienne.
Ik kom, zoals elke dag, geen levende ziel tegen. Het is nochtans zondag, iedereen is thuis. Beseffen de mensen dan niet dat het hier zo prachtig is ? In Ports verlaat ik de GR48 en neem de D18, een smalle asfaltweg. Aan de rand van het bos ligt er een dode steenmarter, waarschijnlijk door vergiftigd voedsel omgekomen. Deze beestjes worden niet door iedereen graag gezien.
Om 13u00 loop ik over de brug van de snelweg A10-E5, het is druk richting Noorden. Het lang WE zit er op, morgen moeten de meesten weer gaan werken. Ik niet, ik laat me voortdrijven door de Noorderwind, richting Dangé-St-Romain. Ik loop door de dorpjes Anogny le Tillac, Puissigny en Buxiere, allemaal even mooi maar ook even leeg.
	Rond 15u30 kom ik in Dange-St-Romain. Alles is er dicht. Ik vind nog een hotelletje dat open is, maar ik moet direct betalen want ze gingen juist sluiten. Avondeten heb ik niet en ze geven morgen ook geen ontbijt. Ik dool nog even door de lege straten en besluit vroeg slapen te gaan.
Wat kun je anders doen alleen ? En rusten zal me goed doen. Ik heb er toch 29 kilometer opzitten en heb de kaap van 600 kilometer bereikt. Morgen ga ik naar Chatellerault. Hopelijk is er daar iets meer animatie. Ik draag de tocht op aan het Gemeentebestuur van Galmaarden.