Zaterdag 22 mei :  Tours - St-Maure-de-Touraine

Ik heb slecht geslapen, het huis waar ik verbleef ligt aan een kleine weg, maar er is veel verkeer. Ik maak me klaar, eigenlijk tegen mijn zin. Ik hou niet van afscheid nemen, ik zou liegen als ik zeg dat ik geen traan gelaten heb. Ik voelde me zo alleen in dit grote huis. Dany heeft me bericht om 23u45, dat ze veilig thuisgekomen zijn, dit was al een geruststelling. Ik was nochtans verheugd met het bezoek. We hebben in familiekring de verjaardag van Dany gevierd.
Goed gegeten, Tours bezocht, samen mijn stempel gehaald in de Kathedraal St Gatien. De enige slaapgelegenheid die we, voor mij gevonden hebben ligt 10 km ten westen van Tours in het dorpje Sache, aan de Indre. Met het lang weekend is alles volzet. Om 18u00 hebben we gisteren afscheid genomen. De eenzaamheid overviel me volledig. Bezoek krijgen is tof, je leeft er naar toe, maar daarna... Ik weet nog goed toen we op kamp waren in Koersel met de Chiro van Galmaarden, dat iemand het geniale idee had, een bezoekdag in te richten voor de ouders, om de week in twee te snijden. Deze bezoekdag was eigenlijk een kompleet verloren dag. De moeders gingen met tranen in de ogen naar huis. Gevolg was dat je 's anderdaags met de jongsten van de groep niets meer kon aanvangen. Deze morgen zit ik ook met een probleem, ik kan met mijn eigen geen weg. Ik ben nochtans niet meer van de jongste.
Ik neem me een douche, eet mijn restjes op van gisteren en vertrek om 7u45 richting St-Maure-de-Touraine. Een etappe van ongeveer 38 kilometer. Eerst loop ik via het kleine centrum van Sache en verlaat de vallei van de Indre via een grindweg die onaangenaam stijgt. Gedurende twee uur loop ik puffend bergop door de eikenbossen. Op sommige plaatsen zijn de bomen volledig afgeknakt, vermoedelijk is er onlangs een windhoos voorbij geraasd. De harde noordoostenwind speelt in mijn voordeel, hij geeft me een aangenaam duwtje in de rug. In het dorpje, Thilouze, waar ik om 10u00 aankom, houdt het stijgen op. Ik zet me even op een omvergewaaide boom en drink van mijn water. Lang rusten doe ik niet, als je stil zit, voelt de wind koud aan.
	Om 10u30 vertrek ik en loop door "Le Plateau de Saint Maure, een uitgestrekte vlakte, die je kunt vergelijken met de Hoge Venen van bij ons. Op deze drie uur durende tocht door de vlakte, kom ik enkel vogelverschrikkers tegen. Door de felle wind, krijg ik de indruk dat ze leven. Ze wuiven me een goede reis toe. Er staan er in alle kleuren en ze zijn van beide geslachten.
Rond 13u30 daal ik naar de vallei van een beekje, door "Le Foret de Montgorger". Ik stop op een brug over een spoorweg en zet me achter een muur, beschut tegen de wind. Ik eet twee droge worsten met brood en kom even op adem. Na een half uurtje, doe ik mijn rugzak aan en wil vertrekken, als plots door een hevige windstoot, mijn hoed wegvliegt over de borstwering van de brug. Ik zoek en zie hem 15 meter dieper liggen op de sporen. Ik kan onmogelijk verder zonder hoed, en probeer, door de struiken en netels, het steil talud naast de treinbedding af te dalen. Zonder kleerscheuren, maar wel met enkele schrammen, ben ik beneden. Ik kan hem nog net van de sporen halen voor een trein voorbij raast. Het naar boven klimmen bespaar ik iedereen, het heeft 15 minuten geduurd, vallen en opstaan inbegrepen.
Rond 15u00 vertrek ik uit mijn benarde situatie, en ga richting St-Maure-de-Touraine. Ik kom over de brug van de snelweg A10-E5, hou mijn hoed stevig vast. Ik zie in de verte de kerk van mijn einddoel. Om 16u00 kom ik in St Maure aan en ga naar de "Mairie", helaas is alles gesloten. Het is zaterdag en het gemeentehuis sluit om 12u00. Bij de kerk heb ik ook geen geluk. Een voorbijganger zegt me dat de pelgrims gratis kunnen slapen in een opvangcentrum voor daklozen. Ik ben gaan kijken, maar de twee daklozen die er hun roes lagen uit te slapen, waren niet echt van mijn type.
	Ik heb een Hotelletje gevonden even buiten het centrum. Het kost me 31 EUR voor een nacht, ik kan er om 19u00 eten voor 12 EUR. Mijn keus is snel gemaakt. Na een verkwikkende douche, bezoek ik de stad, met zijn kasteel en zijn kerk uit de 12de eeuw. Om 19u00 stipt zet ik mij aan tafel en toast op iedereen die ik lief heb.
Waargenomen vandaag: 3 soorten Kiekendieven de Blauwe 3x, de Grauwe2x, de Bruine 2x, Roodborsttapuit, meerdere malen, Grauwe- en Grijze Gors, dikwijls. Buizerd, Sperwer, Torenvalk, gele- en witte Kwik, Kneu, Putter, Europese Kanarie, Veldleeuwerik, Vink en Groenling niet te tellen. Ik zal ze dan ook niet meer vermelden.
Deze tocht doe ik ter nagedachtenis van de pas overleden vader van Jos Walraevens.