Zondag  20 juni : Gernika - Lezama

0m 5u30 word ik wakker door de regen die tegen mijn raam tikt. Mijn kleren zijn nog niet droog van gisteren en het beloofd het zelfde weer te worden. Normaal stap ik vandaag tot Morga maar ik ga trachten tot in Lezama te lopen, dit stadje ligt op 25 kilometer van Gernika.
Ik neem een kleine asfaltweg, het St. Jacobspad is wel mooier maar met een hondenweer zoals gisteren kun je er toch niet van genieten. Om 7u00 neem ik als ontbijt 2 energierepen en een appel dit met een fris glas kraantjeswater. Ik verlaat Gernika rond 7u30, deze stad is in 1937 volledig verwoest door Duitse bommenwerpers op aanvraag van Franco, maar daar kun je zoveel jaren later natuurlijk niets meer van merken.
Het is een bruisende stad met 16.000 inwoners. Ik volg gedurende 3 kilometers de Rio Oka tot het dorpje Astelarra waar ik een smalle baan neem die me na 8 kilometer stijgen door, afwisselend bossen en hooiweiden naar Morga leidt. Door de aanhoudende regen kan ik niet echt genieten van de natuur rondom mij. Het enige die me even doet stoppen is een Klauwier die op een afsluiting naar zijn eetmaal zoekt. In de verte zie ik een man met een grote plastieken zak, zou die paddestoelen aan het zoeken zijn ? Dat is toch nog veel te vroeg ? Als hij korter komt merk ik dat hij zijn zak vult met wijngaardslakken, dat blijkt hier een geliefde delicatesse te zijn !
Om 10u30 stap ik door het stadje Morga, iedereen lijkt hier nog te slapen en alles is gesloten. Met een regendag als vandaag zou ik ook geen zin hebben om uit mijn bed te stappen, maar ik kan me geen weersverletdag veroorloven, ik heb geen recht op een termijnsverlenging. Ik stap in kalenderdagen. De weg stijgt voortdurend tot ik rond 11u30 de top van de heuvel bereik.
	Ik bevind me op 420 meter volgens mijn hoogtemeter en heb een prachtig zicht over de bergen, die soms overtrokken zijn door grijze regenwolken. De rode dakpannen van de huizen in dre dorpjes maken er een kleurrijk schilderij van. Het houdt op met regenen, tenminste boven mijn hoofd en ik maak er gretig van gebruik iets te nuttigen.
Na mij rustpauze daal ik tot het dorpje Larrabetzu waar ik om 12u30 doorwandel. Hier neem ik een brede asfaltbaan richting Lezama. Deze weg ligt blijkbaar onder de landingsroute van de luchthaven van Bilbao. Regelmatig dalen er vliegtuigen laag over mij. Op twee kilometer van mijn einddoel stopt er plots een auto naast mij. Verbaasd zie ik twee bekende gezichten : het zijn mijn buren, Frans en Marie Leone die op rondreis zijn in het Baskenland en die me een bezoekje komen brengen. Na twee zware dagen van kou en regen een warm weerzien van mijn toffe geburen.
Ik stap verder tot Lezama waar mijn dorpsgenoten me verwelkomen met een dubbele Cerveza. Ik krijg mijn stempel en voor de rest van de dag hoef ik me geen zorgen meer te maken, zelfs voor slaapgelegenheid hebben ze al gezorgd. ‘s Avonds bezoeken we samen de stad Bilbao en waar we enkele historische monumenten gaan bezoeken, en gaan samen lekker gezellig eten.
Om 22u30 lig ik voldaan van de gezellige avond in bed en slaap snel in. Vandaag heb ik voor hun beiden gestapt.