7u00:Misviering

7u45:Afscheid nemen, het was heel emotioneel, en ik bedank iedereen die de viering bijwoonde.

Om 8u33 verlaat ik de steenweg Geraardsbergen - Edingen en stap richting St Pieters Kapelle, ik kijk nog even om en zie voor het laatst het centrum met de kerktoren.  Tot binnen 3 maanden Galmaarden, een traantje wegpinken en vanaf nu kijk ik steeds voor mij.
Rond 9 uur loop ik  St Pieters Kapelle voorbij, de wind steekt op, we gaan regen krijgen denk ik.

Om 9u30 wandel ik door het dorp Mark en zie een plaat COMPOSTELA : 2173km.   Leonard Thienpondt, een collega, heeft dit geflikt.  Hij was verbouwingswerken aan het doen aan zijn huis.  En dat op het feest van de arbeid, foei foei, Leonard.  Na een toffe babbel met hem en zijn vrouw zet ik mijn tocht verder richting Labliau.

10u15: Labliau richting St Marcou.

10u45: Ik wandel door het bos van St Marcou en drink van mijn cola, mijn eerst droge worst sneuvelt.  Voor mij loopt er een mannetjesree de weg over en blijft verrast aan de rand van het bos verbaasd naar mij kijken.  Met een ongelooflijke behendigheid verdwijnt hij terug tussen de bomen.  Plots word ik opgeschrikt door twee eekhoorns die mekaar achternazitten tussen de bloeiende hyacinten. Hier voel je echt dat de lente in het land is.
Na een uurtje wandelen door de  prachtige natuur kom ik in Noir Jambon, waar ik mijn weg door akkers en bosjes verder zet naar het dorpje Thoricourt, waar ik aankom rond de middag en mijn boterhammetjes verslind in een cafeetje recht tegenover de kerk.  Het is een stopplaats van motaars en doe een gezellige babbel met mensen uit Zottegem en Liedekerke.  Ik heb hun mijn Website gegeven, ze hebben ook iemand in de familie die lijdt aan MS.

Om 13 uur heb ik afscheid genomen van die toffe mensen,  dit zou wel eens de laatste keer zijn dat ik het in het Vlaams kon uitleggen.  Ik vervolg nu mijn weg richting Montignies lez Lens, door een streek die me aan het zuiden van Frankrijk doet denken en dit op nog geen 30 kilometer van huis.

In Montignies rust ik even op een tuinmuurtje en eet nog een boterhammetje.  De dreigende wolken van een uurtje geleden maken plaats voor een aangenaam zonnetje.  Mijn armbarometer stijgt en dat doet goed,  ik loop liever in de zon dan in de pletsende regen, maar ik leg me er bij neer als het regent.  De wil van de natuur is wet.

Om 14u45 vertrek ik richting Masnuy Sint Pierre, waar ik aankom om 15u30.  Op het dorpsplein, dat eigenlijk niet veel voorstelt, vraag ik aan een jonge heer waar ik het dichtst bij iets kan vinden om te slapen.  Het antwoord was te vermoeden "MONS",  ik ben wel goed ontvangen voor een rustpauze op zijn terras en twee glazen frisse cola.  Na een gezellig onderonsje met de vrouw des huizes ben ik dan maar vertrokken om er nog eens 15km bij te doen. Ik heb één geluk : in Mons wacht Marinelli op mij en ik mag bij hem logeren.

En ja hoor om 18u00 stond onze jonge collega mij op te wachten in Mons, wat ben ik hem dankbaar.  Nu nog vlug mijn stempeltje en ook hier heb ik geluk, het politiekantoor is op 100 meter lopen.  

Ik heb het wel 3 maal moeten herhalen waarom ik een stempel nodig had, van waar ik kwam en waar ik heen ging, nochtans het was geen blondje. Voila, ik heb mijn tweede stempel en nu een deugddoend stortbad. Christof maakt me kippenwit met rijst. Daarna nog een terrasje met een andere collega van de streek, Michele Nardella, maar ik denk dat ik vlug in slaap zal liggen.  Ik heb er 42km opzitten en ben 15 km voor op mijn programma.

Terug naar dagboek

Volgende