| Om
5u30 ben ik wakker, mijn 3 kamergenoten slapen nog. Ik maak me met zo
weinig mogelijk kabaal, klaar. Ik heb met Pieter, de man uit Stuttgart,
afgesproken tezamen te vertrekken. Hij is juist 70 jaar geworden. Zijn
wens was van een stukje Camino del Northe te kunnen doorwandelen en dit
van Irun tot Bilbao. Hij doet het langzaam met etappes van 10 à 15
kilometer. |
 |
 |
Als
hij klaar is, nemen we ons ontbijt samen. We nemen afscheid van de twee
Spaanse jongens en vertrekken om 7u30, voor een tocht die meer en meer
bergachtig wordt. Op de steile beklimmingen blijft Pieter achter, wat
normaal is gezien zijn oudere leeftijd, maar boven wacht ik hem telkens
op. Op de vlakke stukken en de afdalingen blijven we tezamen en praten
over alles en nog wat, hij in het Duits, ik op zijn “Pfaff’s” maar
we begrijpen mekaar. |
| Gedurende
twee uur lopen we op een relatief vlak plateau, 250 meter boven de
zeespiegel en hebben een prachtig zicht op de Golf van Biscaye. Om 11u
dalen we af via een smal pad tot in het dorpje Getaria. Daar neem ik
afscheid van mijn reisgezel, hij gaat de bezienswaardigheden bezoeken en
zal hier blijven overnachten. Ik stap verder en volg de kustlijn tot in
Zumaia. |
 |
 |
Dit
is mijn einddoel voor vandaag maar het is pas 12u00 en ik heb nog geen
zin om te stoppen. Ik rust uit op een bank aan de haven, eet twee
energierepen en vertrek richting Mutriku. Ik volg het zeer goede, met
gele pijlen, aangeduide St Jacobspad door een prachtige natuur, steeds
stijgend en dalend. |
|
Om
14u30 stop ik in het dorpje Itziar waar ik me te goed doe aan een groot
stuk kabeljauw met pasta, mijn energierepen waren blijkbaar uitgewerkt.
Na mijn laattijdig middagmaal daal ik gedurende vier kilometer naar de
stad Deba waar ik om 16u30 aankom. Ik vind er een kamer voor een
democratische prijs. De vermoeidheid overvalt me, ik val in slaap met
mijn kleren aan.
Deze tocht draag
ik op aan alle mensen die mij steunen op éénder welke manier. |
|
|
|
|
|