Zaterdag 17 juli : Fonsagrada - O Cadabo

Het is 6u00 en ik ben nog niet gerecupereerd van de tocht van gisteren, we gingen vroeg vertrekken maar het is terug 8u00 als we onze eerste stappen richting O Cadabo zetten. Voor we echt vertrekken stappen we nog een bar binnen, drinken een koffie en krijgen onze stempel van een gemeentebeambte die er zijn ontbijt neemt en zo goed is om de twee geloofsbrieven mee te nemen om er de afdruk van Fonsagrada op te zetten.
We nemen afscheid van de vriendelijke man en lopen de eerste kilometer op een asfaltweg tussen de laatste huizen van de stad. Een stad met sombere grijze huizen van drie tot vier verdiepingen hoog die niets uitstralen. Komt het misschien door de mist die er hangt of is het gewoon de slechte smaak van de architecten die de woningen hebben gecreëerd ?
	Rond 9u00 verlaten we het asfalt en lopen we op een aardeweg, steeds de pijlen volgend door reuze dennenbossen, op een hoogte die varieert tussen de 800 en de 1000m. Er komt geen einde aan.
Af en toe lopen we door piepkleine dorpjes met eeuwenoude huizen in rotsblokken muren en dikke leistenen dakbedekkingen.Het is ongelooflijk dat hier, in zo een verlaten gebied, mensen wonen en kunnen overleven.Het zijn vooral ouderen die er vertoeven, voor de jeugd is hier geen toekomst.
	Na een boswandeling van drie uur op een pad dat door de enorme varens soms zo smal is dat je je echt moet een weg banen met je pelgrimsstok, komen we in een groter dorpje aan, Paradevella genaamd. We vullen er onze drinkbussen en rusten even uit. Fonsagrada lag op 995 meter en we bevinden ons nu op 687 meter.
We eten een energiereep en vertrekken voor een klim naar de duizend meter door de ongerepte natuur. We moeten de eersten zijn die vandaag dit pad nemen want gedurig loop ik door spinnenwebben die me voortdurend hinderen, zeker als deze kunstwerkjes op gezichtshoogte gemaakt zijn.
Constant moet ik ze uit mijn aangezicht en uit mijn haar wrijven. De kleine achtpoters zullen niet gelukkig zijn, door de toetakeling van hun vangnet, maar we moeten verder.
	Om 13u00 komen we plakkend van het zweet en de spinnenwebben op hoogste punt van de dag. We komen even op adem en dalen af naar het dorpje Fontaneira.
	We komen daar na een uur aan en genieten op een terrasje van een frisse pint bier met een broodje. Het is 14u00 en we moeten nog 8 kilometer stappen dus kunnen we een half uurtje pauzeren. Tijdens onze pauze komt Maité ons vervoegen en een half uurtje wordt al snel een uurtje.
	We vertrekken samen, pratend over onze dagbelevenissen en komen om16u00 in O Cadabo aan waar we in de pelgrimsherberg een plaatsje zoeken om te overnachten.
Roos doet nog enkele inkopen in het stadje en om 21u00 liggen we onder de wol. Deze tocht dragen we op aan Herman Cosijns die telefonisch bijstaat in geval van medische klachten.