| Om
7u staan we uitgerust op, nemen ons ontbijt in de kamer : een appel en
een perzik en vertrekken door de mist richting Fonsagrada voor een
tocht van 26 kilometer. We zijn nog 183km van Santiago verwijderd en
halverwege onze tocht verlaten we Asturias en komen we in Gallicië. |
 |
 |
We
hopen dat we voor de aangekondigde onweders ons doel bereikt zullen
hebben. We lopen steeds maar westelijker, de zon komt hier 8 minuten
later op dan in Galmaarden. In dit mistige weer kiezen we voor de
asfaltweg, je ziet toch geen steek voor je ogen en op het bospad riskeer
je nog in een ravijn te vallen door het slechte zicht. |
| We
stijgen constant door de dennenbossen en komen verschillende dorpjes
tegen maar zien er weinig van en buiten het geblaf van de waakhonden aan
elk huis dat we voorbij stappen, horen we niets. Het is windstil en de
temperatuur is zacht. |
 |
 |
Om
10u stoppen we in het dorp Penefuente, rusten even uit en eten een stuk
brood met kaas. We bevinden ons op ongeveer 850m en moeten nog 200m
stijgen. Na een rustpauze van een half uur vertrekken we door de wolken
die hoe hoger we komen hoe doorzichtiger ze worden tot we op een hoogte
van 1000m de blauwe lucht zien door de wazige nevel. |
| Enkele
kilometers verder zitten we volledig boven de wolken en als we op het
hoogste punt van de dag komen,de Alto de Acedo op 1030 m, liggen de
valleien onder ons gestopt door een witte wolkenmassa. |
 |
 |
Het
lijkt wel of ik boven een enorm schuimend duvelglas sta …, het water
komt mij in de mond maar daarvoor zal ik nog even moeten wachten …
We zetten onze tocht verder en dalen af naar Fonsa Grada. |
| In
het dorpje Acebo stoppen we en eten we onze picknick op en genieten van
het landschap rondom ons. Om 13u vertrekken we, we blijven ongeveer op
1000m hoogte lopen en nu de zon er is kiezen we voor het bospad dat ons
na 2u dalen in het stadje Fonsagrada zal brengen. |
 |
 |
Na
een uur stappen blijkt dat we een verkeerd pad ingeslagen hebben, het
was te aangenaam dalen om waar te zijn. Beneden aangekomen, blijkt dat
we mogen terugkeren... |
 |
 |
Dit
betekent terug stijgen naar het punt waar we verkeerd gelopen zijn. Die
kleine misstapjes hangen wel in de benen. |
 |
|
Boven
aangekomen, rusten we een half uurtje uit, eten een appel en rapen ons
moed bij elkaar om die laatste 8 kilometer te volbrengen. Moe
komen we aan in Fonsagrada. We zoeken een slaapgelegenheid en rusten de
rest van de dag, doen enkele inkopen en kuieren als toeristen door de
straten van de stad met zere voeten. De aangekondigde onweders waren
blijkbaar voor Asturias en niet voor Galicië.
Deze
bergtocht dragen we op aan de vader van Wouter Faveyts. |
|
|
|
|
|