Woensdag 14 juli : Campiello - La Mesa

We staan klaar voor de bar om 8u zoals we hadden afgesproken maar we moeten tot 8u30 wachten voor ons ontbijt, de vrouw des huize kan blijkbaar niet vroeg opstaan maar wat wil je met al haar verschillende jobs …
Na een sterke koffie met 2 stukken cake vertrekken we voor een tocht door de Sierra de Ranadoiro. De flessen zijn volledig gevuld en we hebben elk nog een liter supplementair water mee en een picknick voor deze middag. We komen vandaag geen dorpjes tegen om voedsel en drank op te slaan.
	We vertrekken om 9u met bijkomend gewicht op de rug de bergen in. De eerste 3 kilometer verlopen heel vlot, we stijgen richting Borres en lopen op een asfaltweg.
	Juist voor we Borres inkomen nemen we een aardeweg die ons door de bossen naar een hoogte brengt van 850 m. Na een uurtje stappen komen we op een punt in het bos waar twee richtingen aangeduid zijn, links richting Pola, rechts Hospitales.
	We nemen rechts en volgen de gele pijlen van de Camino del Hospitales, waar we volgens de inwoners van Campiello enkele kilometers mee uitsparen.
We klimmen voortdurend door afwisselend loof- en dennenbossen.Op de soms heel steile hellingen moeten we ons tempo drastisch aanpassen. Om 11u verlaten we de schaduw van de bomen en stijgen verder tussen lage struiken met hoofdzakelijk varens en heideplanten.
Mijn hoogtemeter wijst 1000 m aan en we zien hoog boven ons de toppen van de Sierra de Ranadoiro, waar we over moeten. Nu we geen beschutting meer hebben van de bomen is het zweten geblazen, we stoppen even, zetten ons op onze rugzakken en drinken een slok water.
Na een poosje rust, genietend van de Naviavallei onder ons, zetten we onze klim verder. Tijdens deze klim zie ik een kleine blauw-grijze roofvogel met zwarte vleugelpunten, ik heb geen tijd om de verrekijker te nemen, hij verdwijnt dieper tussen de hogere struiken. Zouden hier op deze hoogte blauwe kiekendieven verblijven, of heb ik een grijze wouw gezien ? Ik zoek gans de vallei af met mijn verrekijker maar kan hem niet meer terugvinden.
We klimmen verder en om 12u30 zijn we op het hoogtepunt van onze dagtocht, 1250m. We hebben 550 m gestegen en besluiten hier onze broodjes op te eten en gedurende een uurtje te genieten van dit onherbergzaam gebied tussen de koeien en de paarden die tot hier boven komen grazen.
	Om 13u30 zetten we onze tocht verder en we lopen gedurende een uurtje als het ware op de nok van een dak waar we links en rechts de valleien kunnen bewonderen.
	Daarna dalen we via een heel steil pad naar beneden, wolven hebben we nog niet tegengekomen maar wel de resterende stukken van een hert dat door wolven werd opgepeuzeld.
We vervolgen onze tocht door de vallei van de Rio del Oro en komen zo in het dorpje Lago. Vermoeid vervolgen we daar onze tocht via een asfaltweg en na 9 kilometer stappen komen we uitgeput in het dorp La Mesa waar we in de refugio ons uitgeput op ons bed neerploffen.
Het is nu 19u30, we hebben er om en bij de 10u opgestapt. Avondeten daar hebben we geen zin meer in en na een douche gaan we slapen. Deze tocht dragen we op aan de heer Pany en Godelieve en hopen hen terug te zien op 31 juli 2004.