Zondag 13 juni : Capbreton - Bidart

De zware dieselmotoren van de vissersboten die uit de haven varen maken me om 5u00 wakker. Ik maak me klaar en blijf tot 7u30 op het balkon zitten, kijkend naar de oceaan, de havengeul, waar constant sportvissers vertrekken, het brede strand is vergelijkbaar met het strand aan onze kust. De zee is wel woeliger de golven veel hoger, golfbrekers zijn er niet. Door het heldere weer zie ik links van mij, 20 kilometer verder, de kust van Biarritz. Daar moet ik vandaag voorbij, en heb dan nog 15 kilometer te stappen tot Bidart.
	Ik neem mijn ontbijt en vertrek. Mijn bedoeling was de kust te volgen tot in Bayonne via een pad door de duinen maar na 1 kilometer stappen heb ik deze weg, met zicht op zee, moeten opzeggen. In het losse zand stappen is niet gemakkelijk, laat staan met een rugzak van 20 kilogram op je rug. Ik ben genoodzaakt de N10 te nemen en dit over het ganse traject.
Ik loop terug het centrum van Capbreton in en aan de kerk St Nicolas, zie ik een man binnenstappen. Het is Deken van "le Diocese Aire-Dax". Ik krijg mijn stempel. Ik zeg hem dat ik vandaag naar Bidart stap. Hij geeft me de zegen en geeft me een stevige handdruk, met de woorden : “je vous souhaite un beau periple, monsieur le Flamand”.
Ik zet mijn tocht voort, nu door het verkeer, op een N10 die stijgt en daalt door afwisselend bossen en wijngaarden en loop door de dorpjes Labenne, Ondres, Tarnos en Boucau, waar er telkens een drukte is in het centrum door mensen die hun stem gaan plaatsen voor Europa. In Frankrijk is dit niet verplicht maar er is toch een redelijke opkomst. Het is vooral de oudere generatie die komt stemmen.
	Om 12u00 kom ik na een stevige klim, in Bayonne aan. Ik heb de vlakte van de Landes voorgoed vaarwel gezegd en stap nu door de Atlantische Pyreneën. Ik stap een Bar Tabac binnen en bestel me een pressionke en rust uit, mijn volgend traject op de kaart uitstippelend.
De grote stad doorlopen van noord naar zuid zal geen gemakkelijke opdracht worden, zeker daar ik geen wegenkaart kon bemachtigen. Ik vertrek om 13u00 en loop gedurende 3uur door Bayonne, Anglet en Biarritz. Om 16u00 zie ik eindelijk het einde van de vervelende tunnel, Bidart 4 kilometer. Ik loop zonder pauzeren tot 2 kilometer van Bidart en wacht op mijn gastgezin, ze komen me om 17u00 aan een grootwarenhuis oppikken.
Het zijn Josee en Francoise, vrienden van mijn dorpsgenoten Guy en Giselle De Bock, die me verwelkomen, een stevig avondmaal aanbieden en me in een mooie kamer laten uitrusten om morgen, fris mijn eerste stappen in Spanje te zetten. Ik val om 21u00 in slaap. Vanop mijn kamer heb ik een prachtig zicht op het gebergte en Frans Baskenland.
Deze tocht draag ik op aan mijn vrienden van de reserveploeg van FC Galmaarden waarmee ik me jaren geamuseerd heb en nog steeds goeie herinneringen aan overhoud.