| Ik
neem om 8u00 mijn ontbijt op het terras. Dit ontbijt mag ik zeker niet
missen, 3u00 lopen met een hongerige maag zoals gisteren, knaagt enorm
aan je weerstand. Ik heb het Léonmeer gans voor mij alleen. Een
twintigtal zwanen vliegen sierlijk over en landen in het midden van de
plas, beelden om nooit te vergeten. |
 |
 |
Om
8u30 vertrek ik. Ik volg gedurende een half uurtje de oevers en verlaat
het pad in het centrum van Léon om daar de D652 te nemen, richting Méssanges,
waar ik na anderhalf uur aankom. Het gebied waar ik doorliep, verschilt
volledig van de streek die ik vanaf Bordeaux doortrok. De pijnbomen
maken meer en meer plaats voor eiken en kurkeiken, de lange vlakke banen
zijn verleden tijd. |
| De
wegen kronkelen als reuzenslangen door het alsmaar bergachtiger reliëf
en de dorpjes die ik doorloop zijn volledig aangepast aan het toerisme,
dus meer kans om eten en drinken te vinden. Ik stop bij een fruitkraam
en bestel me 200gr rijpe kersen die ik op een bank in het bos opsmul. Ik
blijf er tot 10u45 genieten, en vertrek richting Vieux-Boucau-les-Bains. |
 |
| Ik
loop Boucau door, geërgerd door een jongeling die me tot tweemaal toe
van de baan wil rijden, bij elk voertuig dat me nu voorbijsteekt ben ik
op mijn hoede en zet me in de zijberm, maar de meeste hebben respect
voor wandelaars, de doodrijder kom ik niet meer tegen. Vanaf Boucau kan
ik een smal pad volgen dat door de wouden loopt tot Hossegor. Door niet
te stoppen in Boucau heb ik mijn geplande rust en watervoorziening
gemist, dus stap ik verder naar mijn einddoel. Als ik uitgedroogd door
de kilometers bos in een zuiderse warmte, de moed bijna laat vallen,
loop ik langs een camping. Ik vraag of ik water kan krijgen en de
eigenaars vragen binnen te komen. Ik krijg er gratis twee pressions en
ze vullen mijn bus vol water. Ze hebben goede vrienden in Temse waar ze
jaarlijks op bezoek gaan. Ik verlaat Josée et Danny van de Camping
"Les Chevreuils" met de belofte dat ik in Compostela aan hun
eens zal denken. |
 |
Na
een half uurtje stappen kom ik aan het meer van Hossegor, het frietkraam
is zo verleidelijk dat ik me niet kan laten en een zakje friet te eten,
eigenlijk was het nodig na mijn kersen had ik niets meer gegeten. Ik
volg de oevers van het meer tot ik in Capbreton aankom. |
| Heel
mijn familie heeft ervoor gezorgd dat ik vandaag weer niets moest
zoeken om te slapen. Ze hebben een kamer met ontbijt gereserveerd voor
mijn verjaardag. In l'Office de Tourisme vraag ik een stratenplan en
volg de wegen tot ik om 17u30 in de Avenue Georges Pompidou aankom.
Ongelooflijk : het hotel l'Océan ligt aan de zee en de haven. Ik kan
niet snel genoeg mijn douche nemen en geniet zoals een echte toerist van
de sfeer. |
 |
| Om
20u00 bestel ik een escalope de veau met pasta in een Pizzeria en na
mijn souper ga ik om 22u30 naar bed. Zo wil ik alle dagen verjaren, maar
alleen is maar alleen. Morgen heb ik terug rond 35 kilometer te lopen
tot Bidart en ik wil uitgerust vertrekken.
Deze tocht
draag ik op aan al mijn tantes en nonkels. |
|
|
|
|
|