Om
6u15 word ik wakker door het gezoem van een wekker in de kamer naast
mij. Van het onweer heb ik niets gehoord. Ik heb heel goed geslapen en
voel me kiplekker, de vermoeidheid is verleden tijd.
Ik neem nog een douche en maak me klaar voor een kleine tocht van 15
kilometer. |
 |
Het
ontbijt neem ik in gezelschap van de eigenaars, die me vertellen dat de
D46 naar Parentis-en-Born een gevaarlijke weg is, zonder enige
mogelijkheid om het drukke verkeer te mijden.
Om 9u00 verlaat ik het hotelletje"Les Eaux qui Rient" en begin
een tocht die heel onaangenaam is. Dit was voorspeld, maar ik moet er
door. |
| Ik
zet mijn verstand op nul en loop van kilometerpaal tot kilometerpaal en
probeer mijn tempo zodanig te houden dat ik telkens na 10 minuten een
kilometer afgelegd heb. Bij dit tempo moet ik uit die hel van zwaar
verkeer rond 12u00 aankomen in Parentis. |
 |
Het
woud links en rechts van mij laat me eigenlijk koud, ik wil zonder
kleerscheuren mijn einddoel bereiken. De vrachtwagens zoemen voorbij, ik
moet telkens mijn hoed stevig vasthouden. Langs de weg loop ik meerdere
malen voorbij kleine, met bloemen versierde herdenkingskruisjes van de,
door dit zware verkeer, overleden stappers en fietsers. |
| Ik
hou dit tempo van 6 kilometer per uur vol tot kilometerpaal 12, waar de
weg iets verbreed en er plaats is in de berm om weg te vluchten voor de
metalen mastodonten op wielen. De laatste 3 kilometers leg ik echt
wandelend af in de grasstrook ver van het verkeer. Om 11u45 kom ik voor
het gemeentehuis waar ik mijn stempel krijg. Ik zoek een hotelletje, er
zijn hier geen opvangcentra voor pelgrims. Na mijn verfrissende douche
en een smakelijk middagmaal, leg ik me op bed. |
| Ik
word wakker om 15u00, mijn siësta heeft me goed gedaan. Ik verken het
dorp en maak kennis met enkele vissers aan het meer"l'Etang de
Biscarrosse". Ik blijf boeiend kijken naar de dobber die toch niet
wil ondergaan. Het zal waarschijnlijk aan het aas liggen. Wat zou ik
graag zijn lijn eens vasthouden, het is maanden geleden dat ik deze
passie nog heb uitgeoefend. |
 |
| Maar
de vis heeft geen honger en de twee vissers en ik hebben door de warmte
dorst gekregen. We praten samen over onze hobby en drinken een pint. Na
het traditionele visserslatijn nemen we afscheid van mekaar. Op de vraag
waarom ik ook zo gepassioneerd ben door het vissen, antwoord ik
lachend
"Mon deuxième nom, c' est Pierre"
|
 |
Het
lijkt vakantie, en het is ook een deel vakantie, maar na de zware
inspanningen van de laatste dagen had ik deze ontspanning echt eens
nodig. Om 20u00 lig ik al in bed, ze voorspellen onweer voor morgen en
hoe vroeger ik kan vertrekken hoe minder risico ik heb om in hondenweer
te moeten lopen. |
| Deze
tocht draag ik op aan de 18 jarige neef Len van onze collega Francis
Schaukens, die deze week een zware operatie moet ondergaan, en bid voor
hem en gans de familie dat alles goed mag verlopen. Frans, er brandt een
kaars in het kerkje van Parentis voor jou, je gezin en de hele familie
en in het bijzonder voor Len. |