Eerst
en vooral wil ik onze Maarten een gelukkige verjaardag wensen en nog
veel succes met zijn examens.
Niet al te goed geslapen sta ik om 5u30 op.Ik begin met mijn dagelijks
ritueel. Mijn ontbijt is zoals elke morgen confituur met een baguette,
een fruitsapje en zwarte koffie, niet echt mijn favoriet ontbijt.
Normaal eet ik ’s morgens voor een zware inspanning twee doosjes
sardienen of een “paardenoog” met gezouten spek. Maar ik klaag niet,
mijn conditie is in orde. |
 |
Om
7u30 verlaat Blaye, met zijn "Eglise prieurale", uit de 13de
eeuw, La Citadelle de Vauban, gebouwd eind jaren 1600 en nog menig
andere bezienswaardigheden.
Ik neem de D669 en kom via een sterk hellende weg in Plassac, waar ik
een ommetje maak naar een Gallo-Rommeinse nederzetting. De resterende
stenen waren eigenlijk de moeite niet waard om twee kilometer meer te
stappen. |
 |
Ik
vervolg mijn weg en om 10u00 verlaat ik de N669 in Villeneuve, daar neem
ik een smal pad die langs de oevers van de Gironde loopt. Dit volg ik
tot het dorpje La Reuille waar ik de heuvel opklim omringd door
wijngaarden. Boven aangekomen heb ik een prachtig zicht op de wijnstreek
waar de wijnboeren volop aan het werk zijn met het knippen van de
scheuten ! |
| Ik
volg de weg en beland op het mooiste gedeelte van mijn route, namelijk
“la corniche de la Gironde” vanwaar ik een prachtig uitzicht heb op
de Dordogne en de Garonne die samen vloeien in de Gironde. Op het
hoogste punt van de “corniche” zet ik mijn rugzak af, eet een
energiereep, neem een slok water en geniet van de rust en de prachtige
omgeving. |
 |
| De
zon die deze morgen een aangenaam gevoel gaf, brandt nu op mijn armen en
benen. Ik zet mijn weg voort en daal terug naar het dal en kom rond 11u
in Bourg aan waar een terrasje mij verleidt om even na te genieten van
de mooiste tocht tot hiertoe. Ik bestel mij een pression en wordt er
aangesproken door een Fransman die altijd in Anderlecht gewoond heeft.
Hij vierde met zijn vrienden zijn laatste chemokuur en hoopt op
genezing. Bij het verlaten van het terras neem ik afscheid van de man en
beloof hem een dag voor hem te stappen. |
 |
Ik
vervolg mijn weg en als ik op 11 kilometer van mijn einddoel ben krijg
ik een telefoon van Jan. Ik besef niet goed of dit realiteit is, hij
deelt mij namelijk mee dat hij en ons Anja op den TGV zitten op een uur
van Bordeaux, ze komen mij bezoeken en wachten op mij op een terrasje in
het centrum van Cubzac. Ik kan het moeilijk geloven... De volgende 11
kilometer leg ik in een sneltempo af om de waarheid te achterhalen. |
Rond
15u kom ik bij hen aan. Het weerziens van mijn 2 beste collega's en
burogenoten is werkelijkheid, ze hebben alles al geregeld, een
restaurantje en slaapgelegenheid. Ik heb tijd zat voor een gezellig
samenzijn onder een brandende zon...
Na een gezellige avond kruip ik moe maar voldaan in mijn bed, beseffende
dat er morgen terug een afscheid volgt. |
 |
| Deze
tocht draag ik op aan onze jarige Maarten en aan ons Liesbeth die voor
de tweede maal mama geworden is van een dochter. Welkom Maren ! |
|
|
|
|
|