Marc Tresignie

Rond 6u00 maken we ons klaar. De stramme benen die wie we gisterenavond hadden na onze klim van 1000 meter zijn volledig verleden tijd.
Het belooft een prachtdag te worden, er is geen wolkje aan de lucht en de hoogste toppen in het westen worden al verwarmd door de opkomende zon. Ik had voor vandaag een kalme dag ingelast, wetende dat de etappe van Potes naar Fuente De, zwaar zou zijn. Maar gezien onze benen geen hinder ondervonden hebben van gisteren beslissen we, als er geen andere obstakels het ons verhinderen, te stappen tot Las Arenas. We zouden dan een etappe inhalen, wat altijd meegenomen is. Je weet wel, de zeven vette jaren en de zeven magere…
	We starten onze dag om 7u30 en lopen op een grindweg tussen schapen en koeien die in de zomer door de herders naar de alpenweiden gedreven worden.
Koeien met pony’s hebben we hier helaas niet tegengekomen, dit ter informatie aan Kristofken.
	Het eerste half uur stappen we constant op een hoogte van om en bij de 2000 meter met links en rechts van ons hoge, steile muren van graniet, met pieken die tot 2500 meter reiken.
Meer en meer wordt de afdaling zwaarder, het grind schuift regelmatig onder onze voeten weg en doet ons, tot vallens toe, achterover glijden.We volgen het riviertje de Rio Duhe die, hoe lager we zakken, breder wordt en soms in oogverwennende watervallen naar beneden duikt.
	Om 10u00 belanden we in Sotres waar de grindweg plaats maakt voor asfalt. We nemen onze tijd en ontbijten buiten in de zon die onze bezwete kleren snel laat opdrogen. We zitten nu op een hoogte van 1045 meter en hebben ongeveer 1000 meter gedaald.
Om 11u00 vertrekken we voor onze volgende afdaling van ongeveer 800 meter. We hebben 1 voordeel, de kleine asfaltweg die we nemen is gemakkelijker dan het grind waar we voordien overschuifden.
	We lopen richting Tielve, door een prachtig stuk Canion. Hier bruist de rivier 500 meter onder ons, tussen de steile ravijnen.
We komen in Tielve op een hoogte van 700 meter, een uur later aan, onze knieën doen het goed, dus beslissen we van er nog maar 500 meter aan af te stappen tot het dorpje Puente Poncebos.
	Wat is het hier prachtig, dit is echt een aanrader voor mensen die van een avontuurlijke vakantie houden.
Om 14u00 belanden we in het dorpje Poncebos, we hebben er dorst van gekregen en laten onze knieën even op adem komen. De wind komt meer en meer op en de blauwe lucht van daarnet verandert in grijze wolken die steeds maar dreigender worden. We hebben nog zes kilometer te gaan en ik wil mijn dag niet eindigen in de regen dus laten we er geen gras overgroeien en vertrekken in sneltempo naar Las Arenas.
	Hier loopt de weg licht hellend naar beneden en na een uurtje stappen bereiken we het dorp op een hoogte van 135 meter.
Juist voor we het centrum intrekken zien we een Gite d'etape waar we kunnen overnachten. Naar buiten kunnen we niet meer, de regen die zich aankondigde is aangekomen. We zullen onze rust zeker nodig hebben. Deze tocht draag ik op aan Mieke, die op 1 juli vertrokken is vanuit Saint Jean Pied de Port naar Santiago de Compostela en wens haar een fijne tocht en een behouden aankomst.